سخن و صنمی - 24 سپتامبر 2009

دوست شفیق و مشفق آمیرزا،

این کمترین وجیزه فوق را در مقام تشکر و پاسخ به سوال دوست عزیز ما پیاله چی نازنین نوشته بودم که از قول سیاوش پرسشی را مطرح کرده بود که متضمن محبت به سخن من که در اصل یاوه ای بیش نبود ، بود. مدیر عزیز آن نوشته را از ذیل مبحث گذشته به صدر این مبحث کشانده و برما منت نهاد. منت ما بدیشان مکررباد که چشم مان به نوشته مبارک شما روشن شد که آشنائی صدای آشنا میشنود.

اینرا بگویم که مطلبی در پیمودن باده و نه در سر کشیدن آن مستتر است که اگر چه میدانید شاید خالی از لطف تذکر نباشد که باده بمعنی اسب رهوار هم آمده است و پیمودن علاوه بر در پیمانه ریختن بمعنی پیمودن راه هم آمده است بدین معنی که اگر ما قرار است راهی به حقیقت بجوئیم باید ان راه را به باده به پیمائیم. دراصل این خود طعنه است به روایتی از واقعه ی.

در روایات ما آمده است محمد در لیله الاسری که گویا به مقام فاصله قاب و قوسین او ادنی رسید، سوار بر مرکب آسمانی بنام براق شد و آن راه بدین باده رهوار پیمود ! پس عارف ما همان راه را با باده ارغوانی می پیماید و میگوید که آن مقام مختص آن “نیک بخت” نبود. این همان بسط واقعه نبوت و رسیدن به مرحله لقاءاست که اخیرا نقل مجلس خواص شده است. پس از لحاظ عارف هرکس که باده معرفت به پیماید بدان مقام دست یابد که سیمرغان حقیقت جو یافتند. بنگر که عارف ما قوسین را در هلالبن ابروان یار یافت و درنمازش بیاد آن خم ابروی دلدار حالتی یافت که محراب (مهر- آبه) بفریاد آمد.

اما در سخن شیرین شما یک اشاره هم به مهر-بانان بود ، بر شما پوشیده نیست که همین هفت مرحله تکوینی مهری بعدها خود را در هفت مرحله عشق ، هفت شهر عشق عطار و آئین فتیان (جوانمردان ) یافت و دورترها در هفت مرحله هیرارشیک انجمن های سری در اروپا زندگی منعکس شد ، که خود را منادیان “آدمیت ” (هومانیسم) میدانستند . آن افکار در دوران قبل از مشروطه بموطن اصلی خود یعنی “دیار مهربانان” باز گشت و ایرانیان تاریخ بیداری خود را نوشتند.

مباد که چنین بنظر آید که سخن شما را فراموش کرده باشم ، به زودی به “کارگل” مورد نظر شما خواهم پرداخت.

شاد و سرافراز باشید.

با درود به دوستان عزیز که در مبحث گذشته درباره اصلاح پذیربودن اسلام سخن گفتند و تشکر از شیرازی اوغلی و آمیرزا که منت بر من نهادند و تشویقم کردند که در این موارد بازهم بنویسم. اکنون خاضعانه عرض می نمایم.

چنین می پندارم که این حرف درست است که اسلام یک آئین و دین یکدست و یکسانی نیست ، حافظ که از جنگ هفتاد دو فرقه سخن می گوید اشاره به همین فرق مختلفه اسلام دارد که از نظر او حقیقتی در آموزه هایشان نیست و آنان حقیقتی نیافته اند ، ازاینرو شروع به سرودن افسانه ها کرده اند. البته این مساله مختص اسلام و مسلمانان نیست همچنانکه سایر ادیان و آئین ها هم یکسان و یکدست نیستند.

در شرق میانه چنین معمول و مرسوم است که هرکس که بنام اسلام حرف میزند تو گوئی سخنگوی یک میلیارد و نیم انسان است که در جغرافیای کشورهای اسلامی زندگی میکنند. مثلا رهبران ایران همیشه بنام اسلام وسخن می گویند ، درصورتیکه خودشان مورد قبول اکثر ایرانیان که مسلمان محسوب میشوند ، نیستند. با توجه به آمار هائی که انتخابات مختلف بدست میدهند ، من معتقدم که در ایران حدود پانصد الی ششصد هزار نفر شیعه خلص مورد نظر آقای خامنه ای وجود دارد درحقیقت ایشان رهبر آنان است نه رهبر مسلمین جهان ، بعبارت دیگر ، در یک انتخابات و اقعا آزاد شاید ششصد هزار نفر به ایشان یا نفری در حد ایشان رای بدهند و سخنان ایشان را حجت بشناسند، و اگر روزی آزادی وجدان در ایران محترم شناخته شود، ایرانیان از اسلام و تشیعی که اینان می شناسانند و طبق آموزه های آن عمل می کنند تبری خواهند جست. یکی از علل مخالفت اینان با آزادی وجدان اینست که بتوانند همه ملت ایران رامسلمان شیعه و بالتبع خود را رهبر آنان قلمداد کنند.

کل شیعیان جهان با همه فرقه ها و گروههایش درصد کوچکی از مسلمانان را تشکیل میدهند ، که عموما مورد قبول سنیان نیستند ، بر عکس اینان آنها را “روافض” یعنی رافضیان می نامند. رافض شتریا چهارپائی است که گله را ترک کرده و دور از پاسبانی سگ و چوپان مشغول چریدن خود باشد و به آسانی طعمه گرگ و درندگان دیگر گردد. این نام یک نام تاریخی است که به گروههائی که از تنه اصلی اسلام (سنت محمدی ) جدا شده اند داده شده که در ان رنگ بوی فرهنگ قبیله ای و صحرا نشین عرب دید و شنیده می شود. جنگ آشکار و خونین در بین سنی ها و شیعه های متعصب که ازتاریخ تاسیس آن حدود چهارده قرن می گذرد هنوز هم ادامه دارد ، تنوره این جنگ در عراق و پاکستان و افغانستان و بلوچستان و کردستان ایران هنوز خاموش نشده و هر سال صدها نفر قربانی می طلبد، ای بسا درطی این قرون میلیونها نفر انسان سر جنگ های عقیدت شیعه و سنی کشته شده باشند.

جائی میخواندم که ایرانیان تا شصت هفتاد سال گذشته از زیارت آزادانه مکه محروم بودند ، یعنی آنها را به خانه خدائی که می پرستیدند ، راه نمی دادند، ناصرالدین شاه از طرق دیپلماتیک از سلطان عثمانی خواست که شیعیان را وارد “حمله” (گروه زیارتی) شافعیان که نظر روادارانه با شیعیان داشتند بکنند تا ایرانیان بتوانند تحت لوای پاشای بغداد وارد مکه شوند. یکی از ثواب های بزرگ اهل مدینه و مکه در آن روزگار پیدا کردن ایرانیان از ظاهر ، قیافه و تکلم و رفتارمذهبی آنها مانند امتناع از پیشانی گذاشتن به سنگ مرمر سطح مسجد الحرام بلکه به مهرهای کوچکی از تربت کربلا که از ایران قاچاقی در شکافهای لباسهایشان بدانجا می بردند، بوسیدن دیوارها یا آستر کعبه ، کاشی ها و ضریح مرقد پیامبر اسلام در مدینه، بود ، اعراب اگر فرصتی بدست می آوردند زوار ایرانیانی را بخاطر ثوابش می کشتند، زنانشان را میدزدیدند و اگر اینکارها مقدور نبود حداقل با سنگ میزدند ، همانگونه که بر شیطان سنگ زنند در ایام حج. تقیه که در تشیع رسم شده ، برای پنهان کردن مذهب خود در چنین مواردی وضع شده ست.

یکی از خدمات بزرگ رضاشاه اقدام به وصلت ولیعهد آنروز ایران با شاهزاده خانم مصری (فوزیه خواهر فاروق پادشاه مصر) بود که اخر الامر به شناسائی مذهب شیعه ازجانب الازهر قاهره بعنوان یکی از مذاهب اسلامی منجر شد. آگاهان می دانند که این تعصب مذهبی منع ازدواج بین المذاهب مخصوص مسلمانان نیست ، هنوز هم وصلت بین پروتستانها و کاتولیک ها مورد قبول کلیسای کاتولیک نیست و مومنین کاتولیک هم همین گرفتاریها را دارندکه مسلمانان.

در دوران محمد رضاشاه شیخ محمود شلتوت مفتی اعظم جامعه الازهر (دانشگاه دینی قاهره) در اثرکوشش های آقای بروجردی که با تشویق و پشتیبانی دیپلماتیک دولت ایران همراه بود ، شیعه را بطور رسمی جزو مذاهب اسلامی اعلام کرد. شاه بمکه رفت و مورد استقبال پادشاه سعودی قرار گرفت (شایداولن شاه حاجی شده باشد) . از آن پس بود که مسلمانان ایرانی توانستند با راحتی به زیارت مکه روند و بی آنکه سنگ و چوب بخورند به عبادت به پردازند . آری همین محمد رضاشاه و رضاشاه که مورد لعن و نفرین ملایان ایرانی قرار دارند ، این خدمت را به ایرانیان مسلمان کردند.

گفته شد که اسلام به هر سرزمینی وارد شده رنگ و بوی فرهنگ آن جامعه را بخود گرفته است اسلامی که در شمال افریقا وجود دارد، با اسلام مثلا در کشور ایران یا اندونزی غیراز ظاهر متشابه در محتوی اختلاف دارد . اسلام زمانی در بستر تاریخی خود یعنی مکه و مدینه برخاسته و به سرزمین های دیگر سرازیر شده - گاه با تکیه بشمشیر و گاه از طریق مراودات بازرگانی و مبادلات فرهنگی - در این سرزمین ها گسترش یافته و بتدریج مقهور و متاثر از مظروف یعنی فرهنگ سرزمین ها ی مقهور شد. اکنون که ما که د رمحدوده جغرافیائی ایران از اسلام سخن می گوئیم باید مرادمان را مشخص کنیم که مراد ما از اسلام ، تشیع اثنی عشری شایع در ایران است نه اسلام بطور عام . پس از آن بحث را باید درسه مبحث پی گیری کنیم.
1- اسلام بمثابه یک دین و آئین و پاسخ بدین سوال که آیا اسلام بدین معنی قابل اصلاح هست یانه

2- اسلام بمثابه یک شریعت یا قوانین مذهبی و پاسخ بدین سوال که اسلام ازلحاظ مجموعه قوانین مذهبی قابل اصلاح است یا نه

3- اسلام بمثابه یک ایده ئولوژی که غایت آن تشکیل دولت اسلامی است و پاسخ بدین سوال که نظریه حکومت اسلامی قابل اصلاح است یانه و بطور اخص این سوال که آیا این دولت حاکم بر ایران قابل اصلاح هست ، همانطوریکه اصلاح طلبان می گویند ، امیدکمی به اصلاحش هست ، همانطوریکه برخی دیگر میگویند؟ و یا اصلا امیدی به اصلاح آن نیست و باید از سوی یک حکومت غیر دینی جا ی نشین شود.

این بحث را ادامه میدهیم.

شاد و کامکار باشید.

جناب مارالان،
بنده هرچه آرشیو یولداش را جستجو کردم، چیزی در مورد جواب شما به مقصد قطار بی مقصدتان ندیدم. اگر ممکن است لینکی چیزی بگذارید تا همه مان قانع شویم که شما راست میگوئید. البته در این مدت چند سال، حرف راست شنیدن از هویت چی ها مثل پیدا کردن ماهی قزل آلا در ریگزار بوده است. در ضمن، مطمئنم که با انشای معمول تان، لینکی، مقاله ای، چیزی از کشف یک “ماهی” در یک ریگزاری در مریخ خواهید نوشت. از نظر شما همه چیز قابل سئوال است، از ازدواج گرفته، تا 2+2 و قانون سوم و دوم و اول نیوتون. همانطوریکه، قبلا هم گفتم، اگر به درستی، این یولداشکده، نمادی از مبارزات مردم ایران باشد، مسائلی که شما مطرح میکنید، در جنبش مردم ایران فعلا مطرح نیست. تمام نوشتار های شما، انحرافی و در سمت منحرف کردن محور اصلی مبارزات مردم ایران است. به قول آمیرزا، این جنبش سبز، فعلا پله پله رو به وسعت است و در روز قدس دیدیم که با تمام تهدیدات سپاه و رهبر و نیروی انتظامی، مردم مبارز ایران، روز قدس را تبدیل به روز ایران کردند و هیچ خبری از این شعار های انحراف شما درآن نبود. تضاد عمده و فوری مردم ایران دموکراسی و آزادی است و پیش احتیاج آن، سرنگونی این حکومت دژ خیم است. ترس شما از ما ها نیست، بلکه از مردمی است که وقیحانه ادعای نمایندگی ای اش را میکنید. بنده فقط از شما سئوال میکنم، آیا میتوانستید این شعار های انحرافی تان را در چهار راه منصور در روز قدس در تبریز که مردم مشغول اعتراض به حکومت بودند و شعار آزادی و دموکراسی میدادند، مطرح کنید؟
نوش.

با سلام

سرور گرامی صنمی عزیز

این سوال

***3{- اسلام بمثابه یک ایده ئولوژی که غایت آن تشکیل دولت اسلامی است و پاسخ بدین سوال که نظریه حکومت اسلامی قابل اصلاح است یانه و بطور اخص این سوال که آیا این دولت حاکم بر ایران قابل اصلاح هست ، همانطوریکه اصلاح طلبان می گویند ، امیدکمی به اصلاحش هست ، همانطوریکه برخی دیگر میگویند؟ و یا اصلا امیدی به اصلاح آن نیست و باید از سوی یک حکومت غیر دینی جا ی نشین شود.}

حتما یک پاسخ ِعلمی و روانشناسی دقیق دارد. علمم و روانشناسی و روان پزشگی

پاسخش به این{ 3*** … } چه میتواند باشد.